X
تبلیغات
رایتل

عصر پاییزی....

ریشه های من.....

امسال، وارد پانزدهمین سالی شدم که دارم در شهری دور از خانواده و شهر و دیار خودم زندگی میکنم، امروز داشتم به این فکر میکردم که چقدر تو این 15 سالی که از شهر و دیار دور بودم، با همه چیز غریبه شدم، ازهیچ کدوم دوستانم خبر ندارم و دیگه باهاشون ارتباطی ندارم و دوستان تازه ای در شهر جدید پیدا کردم، از فامیل فاصله گرفتم و دور شدم  و حتی بعضی فامیلها رو سالی یکبار هم نمیبینم، با گوشه گوشه ی شهری  که شهر و دیارم هست غریبه شدم، و حتی بخاطر تغییراتی که تو این سالها بوده دیگه کم کم مسیرهای شهر رو از یاد بردم و مناطق جدید شهر رو اصلا نمیشناسم انگار که وارد شهر کاملا جدیدی شدم..... درسته که این رفتن و ساکن شهر دیگری شدن، بسیار به نفعم بوده و باعث هموار کردن راه رسیدن به اهداف بزرگم شده و اون چیزهایی که بدست اوردم خیلی خیلی باارزش تره، اما .... از طرفی با شهرم، شهری که هویت من رو میسازه، و خودم رو با نسبت دادن به این شهر معرفی می کنم ،  شهری که خانواده ام اینجا هستند، اینجا به دنیا اومدم، بزرگ شدم، هدفگذاری کردم برای زندگی و اینده ام،، و مهمتر از همه شهری که ریشه های من رو در خودش داره ، چقدر غریبه شدم، چقدر احساس غربت میکنم .... مثل درختی شدم که ریشه هام در یک خاک، و شاخ و برگهام و ثمره ام در خاک دیگریست..... انگار که هم در شهر خودم غریبم و هم در شهر محل سکونتم...

پ.ن. دوست عزیزی میگفت وقتی به شهر یا کشور دیگری مهاجرت میکنی، همیشه نصف کم داری.... وقتی تو شهر محل سکونتت هستی ، دلتنگ خانواده و دیارت هستی، وقتی به شهر و دیارت میری دلتنگ خانه و کاشانه و شهر محل سکونتت هستی.....

نظرات (4)
نام :
ایمیل : [پنهان میماند]
وب/وبلاگ :
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نوشته: غریب آشنا از [ ایالات متحده آمریکا ] http://gharibeashena-1392. Mihanblog.com
اول روز زن بر خانم دکتر عزیز و مهربان مبارک
والا من هم که از شهر خودم تکون نخوردم خیلی از فامیل رو سال به سال نمیبینم. من خیلی دوس داشتم محل زندگیم عوض بشه ولی همین که حرفش پیش اومد بدجور بهم ریختم دیدم عاشق در و دیوار شیرازم. البته من به شخصه به جهان وطن بودن اعتقاد دارم.
در آخر اینکه کجا خوشه اونجا که دل خوشه.
چهارشنبه 11 فروردین 1395 ساعت 09:25 ب.ظ
امتیاز: 2 0
پاسخ:
مرسی از لطفت خانم دکتر غریب اشنای عزیزدل ، یک بغل بوس و قلب و گل
هر جا که ادم باشه، باز شهر و دیار یه چیز دیگه است و صد درصد موافقم که کجا خوشه اونجا که دل خوشه
سلام بر خانم دکتر نیلگون جانم
میلاد خانم فاطمه زهرا (س) و سال نو مبارک باشه ایشالله سالی مملو از اتفاقات خوب داشته باشین دکتر جان، از اتفاقات خوب امسال برای من آشنایی با گلی مثل شما بود که خدارو بابتش شاکرم، خانم دکتر جان غربت واقعا سخته از خیلی جهات از طرفی آدم به هر جا که محل سکونتشه خو میگیره اینه که جای دیگه حتی شهر مادری طولانی شدنش براش سخته ، مهم دل خوشه ایشالله هر جا که هستی دلت شادو لبت خندون باشه زیر سایه ی الطاف الهی
چهارشنبه 11 فروردین 1395 ساعت 05:33 ب.ظ
امتیاز: 2 0
پاسخ:
به به چشم ما روشن سلام و یک دنیا بوس و قلب و عشق برای جان جانان خانم دکتر گل نرجس عزیز سال نو و میلاد خانم فاطمه زهرا بر شما هم مبارک
شما عزیزدل مایین خانم دکتر عزیز,اشنایی با شما برای من هم موهبتی ست بزرگ.
قربون قلب پاک و دل مهربونتون, انشاله برای شما هم سالی پربرکت باشه زیر سایه پدر و مادر و درکنار عزیزانتون.
منم شاید برم از شهر خودم
ینی منم ی روز میتونم بگم رفتنه خوب بوده؟
سه‌شنبه 10 فروردین 1395 ساعت 09:01 ب.ظ
امتیاز: 1 0
پاسخ:
انشاله برای هرچیزی تلاش کنی بهش میرسی و برات خوب خواهد بود. من خییییلی در راهم تلاش کردم و انرژی گذاشتم، واقعا سالهای سختی رو پشت سر گذاشتم تا به جایی رسیدم که الان هستم.
احساستون رو درک میکنم.خودم توی کشور غریب نبودم ولی کاملا درک میکنم چون یکی از نزدیکان اونجاست.
البته این فامیل کن همش دلش میخواد برگرده ایران...ولی خب...چاره ای نیست.
سه‌شنبه 10 فروردین 1395 ساعت 08:43 ب.ظ
امتیاز: 1 0
پاسخ:
خوش اومدی خانم دکتر
غربت خیلی سخته.... واقعا ادم نمیدونه به کجا تعلق داره .